حکايت جالبيست که فراموش شدگان فراموش کنندگان را هرگز فراموش نمي کنند

سلام دوستانم

امروز یکی از ترانه های ترانه دختر پر از احساس و مهمتر از اون با ایمان محکم رو براتون گذاشتم

نظر فراموش نشه ها

نگو كفر است
 
نمي خواهم خدايم بيكران باشد
نمي خواهم عظيم و قادر و رحمان
نمي خواهم كه باشد اين چنين آخر
خدا را لمس بايد كرد.
 
نگو كفر است
خدا را مي توان در باوري جا داد
كه در احساس و ايمان غوطه ور باشد
خدا را مي توان بوئيد
و اين احساس شيريني است
 
نگو كفر است
كه كفر اين است
كه ما از بيكران مهربانيها
براي خود
خدايي لامكان و بي نشان سازيم
خدا را در زمين و آسمان جستن
ندارد سودي اي آدم
تو بايد عاشقش باشي
و بايد گوش بسپاري
به بانگ هستي و عالم
كه در هر خانه اي آخر خدائي هست
 
نگو كفر است
اگر من كافرم، باشد
نمي خواهم  خدايا زاهدي چون ديگران باشم
نمي خواهم خدايم را
به قديسي بدل سازم
كه ترسي باشد از او در دل و جانم
 
نگو كفر است
كه سوگند ياد كردم من
به خاك و آب و آتش بارها اي دوست
خدا زيباترين معشوق انسانهاست
خدا را نيست همزادي
كه او يكتاترين
عاشق ترين
                   معبود انسانهاست.

 

 

موفق، پيروز و سربلند باشيد

سراينده :ترانه(دختري معلول اما سرشار از

احساسات و استعداد)

           


 

نوشته شده توسط بهار در پنجشنبه 26 مهر1386 ساعت موضوع | لينک ثابت